Akajon meni kechiring........

Kichikligimda ota- onam otib ketishgan. Akam
menga ham ota, ham ona ornida edi. Qiynalib-
qiynalib meni odam qilgan, ozlari oqimagan
bolsada, meni oqitgan. Ota- onam ukanga
g'amxorlik qil deb u kishiga vasiyat qilganlari u-
n og'ir mehnat qilib bolsada meni hech nimaga
zoriqtirmay katta qildilar. 28 yoshida uylandilar.
Ikki farzandlik ham bolishdi. Akam meni juda
yaxshi korardilar. Gohida yangam hazillashib:
"Akaiz mendan ham koproq sizni yaxshi koradi",
derdi. Nima topsalar menga ilinardi. Meni
uylantirish niyatlari bor edi. Hammasi osha
kunlardan boshlandi. Dastavval ancha toblari
qochib bir-necha kun ishga chiqmadilar. Keyin
bir kun hushidan ketdilar. Shifoxonaga obordik.
Doktor kozimga boqib, tashvishli nigohda
bittagina soz aytdi: rak.. Men umrimda bundan
dahshatli sozni eshitgan emasman. Butun
vujudim muzlab ketdi. Bir necha kun ozimga
kelolmadim. Akam bu haqda yangang bilmasin
dedi. Doktorlar umid juda kam, deyarli davosi
yoq deyishdi, 99 foizga. Bir foiz umid bor ekan-
u deb Xudoga shukr qildim. Doktor agar
operatsiya qilinib ilik kochirib otkazilsa, uni
saqlab qolish mumkin deyishdi... Yangam bilib
qolib, yig'ladi. Jiyanlarim hali yosh. Ular biz
kabi otasiz osmasligini Allohdan sorardim. Akam
ularga kerak edi. Suyak kochirib otkazishsa
faqat meniki unga mos kelishi mumkin. Yagona
muammo bu operatsiya tufayli mening hayotimga
xavf tug'ilishi mumkinligida edi. Men hali
yoshman. Uylanmaganman. Akam u-n shunday
qilishim kerak edi. Doktordan bu haqda akamga
aytmasligini soradim.. Operatsiya kuni
yaqinlashardi. Lekin xotirjam edim. Axir jondan
ortiq jigarim- akamni saqlab qolishim mumkin
edi. Akamga donor topilganini aytishdi. Biroz
sevindilar. Oxirgi oyda akam ancha qiynaldi.
Ayniqsa bolalarini korganida boshqacha ezilardi.
Bildirmasada mendan bekitolmaydi. Bir vaqtlar
meni och qolmasin, kiyimi but bolsin deb yelib-
yugurganida, kasal bolib qolganimda kechasi b-
n boshimda bedor otirib chiqqanlarida nigohida
shu qorquv bor edi. "Akajon, siz hali yashaysiz!
Men bormanku.." Nihoyat osha tong otdi.
Insholloh, bu tong akamga yangi hayot ato etadi.
Men.. nasib qilgan bolsa yashayman!
Shifoxonaga kelsam doktor akamni palatasi
yonida oychan turardi. Salomlashdim,
operatsiyaga tayyorligimni aytdim. U: "Endi
operatsiyaning foydasi yoq" dedi. - Akangiz
olamdan otdi, bandalik uka, bardam boling..
Sovuq ter chiqib ketdi tanamdan. Otirib qoldim.
Doktor akamni kechagi bir kunlik dorisini
ichmaganligini, yarim tunda joni uzilganini aytdi,
qolimga qog'oz tutqazdi. Yig'lab yubordim. Bor
ovozim b-n yig'ladim. Kozimda yosh b-n
akamning songgi yozuvlarini oqidim: "Ukaginam,
sendan roziman. Tugab bolgan odam u-n
hayotingni xavf ostiga qoyishning keragi yoq.
Yangang va jiyanlaring senga omonat. Xudo yor
bolsin!" Akam bilgan ekan.. Eh, akajon! Sizga bir
martagina g'amxorlik qilmoqchiydim. Sizni
qanchalik yaxshi korishimni isbotlamoqchiydim.
Qarang akajon, baribir siz meni koproq yaxshi
korarkansiz...!